Τώρα οι επιστήμονες ποντάρουν στο παν-κορονοϊικό εμβόλιο

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ: 5 Οκτωβρίου 2021

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΠΡΩΤΗΣΕΛΙΔΑ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: , , ,

Με τις μεταλλάξεις του κορονοϊού προκαλούν ανησυχία και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων να «πέφτει» μετά από ένα χρονικό διάστημα, οι επιστήμονες αναζητούν μια πιο μόνιμη λύση, αλλά πόσο εφικτή είναι;
Ο Κέιβον Μοτζαράντ, ερευνητής μολυσματικών ασθενειών στον αμερικανικό στρατό, προσπαθεί να δημιουργήσει το «υπερεμβόλιο»: ένα εμβόλιο που θα προστατεύει από μια σειρά κορονοϊών που προκαλούν ασθένειες στους ανθρώπους-συμπεριλαμβανομένων των μεταλλάξεων της COVID-19- που ενδέχεται να «διαφύγουν» από τα σημερινά σκευάσματα.
Στόχος του είναι να αποφευχθεί η διάδοση του επόμενου κορονοϊού σε όλο τον κόσμο, ενώ εάν πετύχει το σχέδιο, ενδέχεται να σταματήσουν και οι κορονοϊοί που προκαλούν κάποια από τα κοινά κρυολογήματα.
Η ερευνητική του ομάδα είναι μία από τις περίπου 20 σε όλο τον κόσμο που εργάζονται για τα λεγόμενα παν-κορονοϊικά εμβόλια που θα «μπλοκάρουν» πολλούς παραπλήσιους ιούς ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν έχουν ακόμη μολύνει κανέναν.
«Είναι η διέξοδός μας, όχι μόνο από αυτήν την πανδημία αλλά από αυτόν τον κύκλο επιδημιών», επεσήμανε ο κ. Μοντζαράντ μιλώντας στην Wall Street Journal.
Τα τελευταία 18 χρόνια έχουν εμφανιστεί τρεις θανατηφόροι κορονοϊοί με τους επιστήμονες να προειδοποιούν ότι είναι πιθανό να σκάσουν κι άλλοι, καθώς πολλά ζώα, όπως οι νυχτερίδες και τα κουνέλια μεταφέρουν κορονοϊούς, που μπορούν να μεταδοθούν σε ανθρώπους
Πάντως, το σχέδιο κρίνεται δύσκολο, εάν αναλογιστεί κανείς πως οι επιστήμονες έχουν περάσει χρόνια προσπαθώντας να δημιουργήσουν ένα καθολικό εμβόλιο κατά της γρίπης – χωρίς επιτυχία ακόμη.
Ωστόσο, οι κορονοϊοί, που μεταλλάσσονται λιγότερο συχνά, μπορεί να είναι ένας ευκολότερος στόχος, αλλά και πάλι θα χρειαστούν χρόνια για να αναπτυχθεί.
Τα εμβόλια που παράγονται, δεν προστατεύουν από όλους τους κορονοϊούς, οι οποίοι είναι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να θεωρείται μεγάλη πρόκληση η κατασκευή ενός ενιαίου εμβολίου που θα στοχεύει όλους τους ιούς.
Οι περισσότεροι ερευνητές επικεντρώνονται πρώτα στα εμβόλια που στοχεύουν την ομάδα του Sarbecovirus που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία γιατί περιλαμβάνει τα παθογόνα που κρύβονται πίσω από την COVID-19 και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο ή το SARS.
Εάν το πετύχουν αυτό, τότε το επόμενο βήμα είναι η δημιουργία εμβολίων που εμποδίζουν τους betacoronavirus, οι οποίοι περιλαμβάνουν τον Sarbecovirus και τον ιό που προκαλεί το MERS.
«Πρέπει να αποδείξετε ότι μπορείτε να φτάσετε στο φεγγάρι πριν προσπαθήσετε να πάτε στον Αρη», σημείωσε αλληγορικά ο κ. Μοντζαράντ.
Για να δημιουργηθεί ένα καθολικό εμβόλιο, οι ερευνητές αναζητούν τμήματα των παθογόνων που είναι ίδια, ή διατηρούνται, σε παραπλήσιους ιούς με έμφαση στην πρωτεΐνη-ακίδα του κορονοϊού που βγαίνει στην επιφάνειά του και προσκολλάται στα ανθρώπινα κύτταρα, με αποτέλεσμα να τα μολύνει.
Η ομάδα του Μοντζαράντ δοκίμασε πρόσφατα ένα πειραματικό εμβόλιο που αποτελείται από αντίγραφα μιας πρωτεΐνης ακίδων του SARS-CoV-2 σε μακάκους (σσ: γένος μαϊμούδων) που αποδείχτηκε πως τους προστατεύει από τον αρχικό ιό της πανδημίας.
Οι ερευνητές αναλύουν τώρα δεδομένα από μια πρώιμη κλινική δοκιμή του εμβολίου σε ανθρώπους, ενώ ταυτόχρονα, δοκιμάζουν σε ποντίκια ένα παρόμοιο εμβόλιο για την προστασία από ιούς, τύπου MERS.
Ο Ντέιβιντ Μαρτίνεζ, από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας άρχισε να σχεδιάζει ένα εμβόλιο κατά των ιών που ομοιάζουν με τον SARS από τον Απρίλιο του 2020, όταν η πανδημία «έσκασε» στις ΗΠΑ.
Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του «αντέγραψαν» τη Moderna και την Pfizer/BioNTech με τα mRNA εμβόλια κατά της COVID-19, όμως αντί για γενετικό υλικό από έναν κορονοϊό, ένωσαν γενετικούς κώδικες από κομμάτια ακίδων πρωτεϊνών τεσσάρων ιών που μοιάζουν με τον SARS: τον SARS-CoV, τον SARS-CoV-2 και δύο ιούς από νυχτερίδες.
Οταν το πειραματικό εμβόλιο δοκιμάστηκε σε ποντίκια, τα προστάτευσε από μεταλλάξεις της COVID-19, από κορονοϊούς νυχτερίδων και από άλλους ιούς.
Πηγή Sputniknews.gr

 

Ο κ. Βίσλερ υποστήριξε πως πρέπει να δοθεί ιδιαίτερα σημασία στα αντισώματα που παράγονται στον ανθρώπινο οργανισμό καθώς ενδέχεται να ανοίγουν τον δρόμο για τον ακριβή σχεδιασμό εμβολίων.