«Ο Τζόνι πήρε το όπλο του» στο Altera Pars

Είναι σαν την τριχιά που παρότι έγινε τρίχα, έχει ακόμα δύναμη και επιμένει να σε κρατάει κρεμασμένο στο κενό, σε μια άθλια ζωή, που μεταφράζεται μόνο σε σκέψη. Ούτε δράση, ούτε κίνηση, ούτε λόγος, ούτε συναναστροφή. Είναι αυτή η τρίχα η μόνη που απόμεινε από μια δροσερή, νεανική παρουσία, γεμάτη φόρα και ελπίδες και όνειρα. Oλα τα υπόλοιπα τα πήρε ο πόλεμος. Και χέρια και πόδια και ακοή και ομιλία και όραση… Εξαθλίωση. Eνας κορμός και ένα μισοδιαλυμένο πρόσωπο είναι πια ο Τζόνι επιστρέφοντας από τον πόλεμο. Αλλά η καρδιά του χτυπάει και προσφέρεται για πειράματα. Μόνο που εκτός από την καρδιά λειτουργεί και το μυαλό του. Με έναν ρυθμό γρήγορο, καταιγιστικό. Τέτοιον που ταιριάζει σε κάθε νέο, γεμάτο πάθος για ζωή. Θυμάται, θυμώνει, «κλαίει», «γελάει», «αρθρώνει», «ουρλιάζει» για βοήθεια, φτύνει, αναθεματίζει τον πόλεμο.
Τα βράδια, στη σκηνή του Altera Pars, ο Τάσος Ιορδανίδης, ως Τζόνι, παίρνει το όπλο του, το μυαλό του, και πυροβολεί κατά ριπάς, σωριάζοντας τους εμπόρους του πολέμου. Σε μια παράσταση δυνατή, σκηνοθετημένη από τη Θάλεια Ματίκα, στήνει και ξαναστήσει στον τοίχο τους εμπνευστές και υποκινητές των πολέμων. Ο Τζόνι είναι το γέννημα τής φαντασίας του Αμερικανού Ντάλτον Τράμπο, σε μία εποχή που η πατρίδα του έχει βγει από τον α΄ παγκόσμιο πόλεμο, πλουσιότερη και δυνατότερη. Ο Τράμπο γράφει μία αριστουργηματική αντιπολεμική ιστορία, υπό τον τίτλο «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του» που του χαρίζει το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου.
Τόνια Α. Μανιατέα